TV

Niemand komt dezer dagen om Oranje heen (en waarom zou je ook). Hoewel Nederland de afgelopen twee wedstrijden op het WK in Zuid-Afrika met winst en zonder tegendoelpunten doorstond, is er toch veel commentaar op ‘onze jongens’. Kijkend naar het resultaat vind ik dat ze het niet eens zo slecht doen. Daarnaast denk ik dat we dit jaar voor het eerst een slímme coach hebben, die verstand heeft van statistiek.

In de afgelopen wedstrijden hebben we gezien dat Oranje veel kansen kreeg, maar dat veel daarvan niet werden omgezet in goals. Statistisch gezien is de vraag in hoeverre dat toeval is (immers, je kunt een bal net verkeerd raken, de wind kan net verkeerd staan, etcetera) of dat het echt aan je ploeg ligt. Stel dat je de invloed van één speler zou moeten meten, hoeveel wedstrijden zou je die dan moeten laten spelen om te kunnen weten of het echt verschil maakt? Een precies antwoord daarop is niet te geven, maar wat duidelijk is is dat de resultaten uit één wedstrijd daar niet genoeg voor zijn: er is simpelweg teveel toeval in het spel (en gelukkig maar, anders zou voetbal namelijk heel saai zijn!).

Wat ik opmerkelijk vond aan van Marwijk, was dat hij in zijn persconferentie een soortgelijk argument gebruikte. Ik citeer: “Hetzelfde afgelopen week met Spanje tegen Zwitserland [...] Spanje is gewoon veel beter; als Spanje tien keer die wedstrijd speelt dan winnen ze ‘m gewoon 8 of 9 keer” (Spanje verloor de wedstrijd). Wat van Marwijk hier zegt getuigt van statistisch inzicht: waar voetbalanalytici zich helemaal kapot analyseren op een enkele wedstrijd, realiseert van Marwijk zich dat de uitkomst van een voetbalwedstrijd ook voor een deel door het toeval wordt bepaald. Een goed team hoeft niet altijd te winnen, maar de kans dat het wint is groter. Een rekensommetje: stel dat Spanje even goed is als Zwitserland; de kans dat Spanje wint is dan 50%, en als er tien wedstrijden worden gespeeld, dan wint Spanje er vijf. Stel nu dat Spanje anderhalf keer zo goed is als Zwitserland (dus de kans dat Spanje wint is anderhalf keer zo groot als de kans dat Zwitserland wint; als gelijkspel is uitgesloten dan is de winkans voor Spanje in dat geval 0.6; immers, 0.4*1.5=0.6 en 0.6+0.4=1.0), hoeveel wedstrijden winnen ze dan? Onze common sense zegt ‘allemaal’, immers, Spanje is een flink stuk beter. Echter (reken maar na met je grafische rekenmachine, optie binomcdf…), de kans dat Zwitserland dan mínstens een van de tien wedstrijden wint is dan nog steeds 40%.

De reden dat van Marwijk zijn opstelling handhaaft heeft (en statistisch heeft hij daar gelijk in) niets te maken met de prestaties van voetballers in de vorige wedstrijd. Dat kans dat een voetballer niet in vorm is omdat hij in één wedstrijd minder presteert, is niet zo groot (maar we denken het vaak wel). Van Marwijk heeft in de trainingen zijn beste elftal samengesteld en gaat er vanuit dat we daarmee gemiddeld de meeste wedstrijden winnen. In de poule-fase hoef je immers gemiddeld maar twee van de drie wedstrijden te winnen om door te gaan. In de finales daarna móeten we wel winnen. Van Marwijk hoopt er duidelijk op dat door hetzelfde elftal steeds te laten spelen, ze op elkaar ingespeeld raken en daarmee dus een voordeel hebben ten opzichte van teams die vaak in verschillende opstellingen van start zijn gegaan. We zullen het zien. Ik heb er, in tegenstelling tot veel andere Nederlanders, voor het eerst vertrouwen in…

Het was een chaotische bedoeling deze week: terwijl de aflevering van vorige week duidelijk opbouwde en een zeer interessant einde had, zaten we deze week toch vooral te kijken naar hoe kandidaten van de ene naar de andere plek gingen en was alles een beetje warrig gemonteerd.

Allereerst die opdracht op school; kandidaten moesten in tien verschillende lokalen vragen beantwoorden in groepjes; wanneer het antwoord fout was, moest een van de kandidaten achterblijven. Wat niet echt was verteld in het begin, was dat er per groep ook iemand weer naar beneden moest komen om het geld te innen. Een slimme Mol probeert zo lang mogelijk bij de groep te blijven om maar zoveel mogelijk vragen te kunnen verprutsen en zorgt dat ook dat deze in het laatste lokaal blijft vastzitten. Deze uitleg zou Kim in ieder geval verdacht maken. Verder vond ik weinig af te leiden uit deze opdracht; er zitten dit jaar veel opdrachten tussen waarin veel te weinig informatie wordt gegeven over hoe het nou precíes is gegaan.

De tweede opdracht, het dragen van zandzakken, was een mooie opdracht die het (ontbrekend) technisch inzicht van de kandidaten liet zien. Arjen, Erik en Hind maakten er een potje van door eerst de brancard-optie te proberen, daarna toch maar allemaal zelf vier zakjes te dragen en daar vervolgens nog de helft van te laten vallen. Waarom spreken de kandidaten niet eerst af hoeveel zakken ze per persoon maximaal kunnen dragen? Arjen was verdacht, maar voor de Mol was in de andere groep zitten veel makkelijker: iedereen draagt hetzelfde ding, dus er is makkelijker te Mollen.

De laatste opdracht, met de ketting in het bos, vond ik in ieder geval het leukst. Frits transformeerde van mister nice guy naar het zwarte schaap van de groep door helemaal op het laatste voor de vrijstelling te kiezen, wat de groep 1600 euro opbrengst kostte. Het daarop volgende spelletje met de bagage van Frits en de mislukte tegen-actie van Frits waren hilarisch. Maar of Frits de Mol is? Het zou, gezien dit spel kunnen, maar een Mol zou wellicht toch voor een luiere oplossing gaan. Omdat de laatste persoon toch al eerder geneigd zal zijn de vrijstelling te pakken, is het een kwestie van inschatten wie dat moet worden. Frits bood zich aan en men liet hem zijn gang gaan; met name Hind gaf hem vrij baan door niet te discussiëren. Als Frits de Mol niet is, dan heeft de Mol in ieder geval goed gegokt en Frits goed ingeschat… hoe waarschijnlijk dat is kun je je afvragen.

Mijn Mollen van vorige week waren Hind, Kim, Arjen & Sanne. Deze week strepen we Arjen maar weer weg en blijft Hind staan. Kim is verdacht omdat ze deze aflevering toch niet veel bijdraagt, maar op zich geldt dat voor iedereen nog wel. Sanne blijft staan vanwege de aanwijzingen met het getal ‘3′. Bij de zandzakken-opdracht deed ze wel hard haar best, maar de Mol is er ook bij gebaat als één kant veel sneller loopt dan de andere kant. Het lijkt wel alsof er dit jaar extra voorzichtig is omgesprongen met het monteren van het videomateriaal om ons maar zo min mogelijk waardevolle informatie te geven. Maar toch, het blijft zoeken naar de foutjes…

(Volgende week op deze plek trouwens geen Molbespreking van mij, ik ben op wintersport, maar van Marcel en/of Eric. Tot over twee weken!)

Aflevering drie was een rare aflevering. Allereerst was Manuël niet aanwezig, wegens ziekte. Ondanks maanden voorbereiding kan het productieteam van de Mol dat soort dingen natuurlijk niet voorkomen. Wel zijn er blijkbaar regels bedacht voor het geval dat gebeurt, en moest Manuël het spel verlaten wegens ‘te grote achterstand’. Ik geloof dat er in een eerdere serie ook wel eens iemand ziek is geweest, en die moest gewoon de test invullen (en ging er toen ook uit); deze afgang is Manuël bespaard (maar een afscheid ook, en hoewel de kandidaten Barbara voor veel geld terugkopen, is er vrijwel geen aandacht voor Manuël; een rare gang van zaken). Deze keer hebben de programmamakers de situatie echter wel mooi uitgebuit – maar later meer daarover.

Eerst de rijles-opdracht; portofoons gebruiken blijft toch altijd een heikel punt. Waarom de kandidaten niet gewoon de hele tijd de knop ingedrukt houden is me een raadsel (aangezien er toch alleen éénrichtingsverkeer mogelijk was). Ideaal om de boel mee te verprutsen dus. Een pessimistischere mol had trouwens het beste helemaal niets kunnen doen (en zelfs geld kunnen scoren). Heel even over een stukje asfalt rijden waar je al bent geweest en het geld is weg. In het ideale geval is er dan overigens niemand die je tegenhoudt, wat Arjen verdacht maakt. De keuze voor de locatie in het spel hangt een beetje van de ’stijl’ van de Mol af; op alle punten was iets te verprutsen en in alle gevallen was er wel een alibi. Zelfs Arjen had kunnen zeggen dat hij zonder aanwijzingen gewoon niets kon, wat ‘ie niet deed.

En dan de ‘maak jezelf verdacht’-opdracht. Voordat ik het daarover ga hebben, eerst de timing: aflevering drie. Ieder jaar zijn er theorieën over een bepaald nummer wat vaker terug zou komen dan andere nummers, en dit jaar is dat drie; ik moet de forums nog eens nalezen over of er daar al iets mee gevonden is. Opvallend was dat Erik de eerste was die (door de productie?) werd gekozen om een opdrachtenvelop te kiezen (en dus vrijwel zeker de envelop met telefoon zou pakken). Hij deed het zichzelf verdacht maken ook erg goed; rare trucjes uithalen zoals je glas laten vallen (Arjen) werkt uiteraard niet, dat hebben Angela en Karel wel door. De keuze voor Frits zegt niet zoveel. Toch is het een interessante opdracht, want de Mol moet zich hier precies andersom gedragen om geld uit de pot te krijgen (en niet zo’n beetje ook!). De Mol moet ook een afweging maken tussen zich verdacht(er) maken bij de groep en de opdracht volbrengen. Aan de andere kant: alles is geoorloofd, dus waarom zou de Mol zich niet volledig inzetten…

De test op het einde was wat mij betreft een schijnvertoning. Er was geen rood scherm, dus we weten niet of de productie heeft geforceerd dat iedereen groen kreeg of Barbara haar test écht het slechtst had ingevuld. Ofwel iedereen heeft een groen scherm in het systeem, óf is er met de volgorde van het oplezen van de namen gerommeld. Omdat het bijna nooit voorkomt dat er met de schermen wordt gerommeld en omdat het niet zo erg is de slechtste speler wat extra informatie te geven (immers, je weet wat níet de goede antwoorden zijn – tot op zekere hoogte natuurlijk) denk ik dat Barbara inderdaad anders gewoon eruit had gelegen. Ik ga er vanuit dat er in het originele plan wel een terugkoopopdracht was voorzien, en dat deze door de afwezigheid van Manuël op deze manier is uitgevoerd. Ik vraag me wel af wat er was gebeurd als Barbara wél was vertrokken; ik kan me niet voorstellen dat de plannen zo flexibel zijn. Maar toch, aan alles is gedacht.

Ik heb beloofd dat ik bij aflevering drie een min of meer definitieve voorspelling zou doen. Op dit moment zeg ik: Hind is de Mol. Op de voet gevolgd door Kim trouwens. Erik is het sinds deze aflevering niet meer, Arjen klungelde teveel bij de lunchopdracht, Frits is nét iets te goed en Sanne… geen idee. Vast een goed actrice, maar weinig overtuigend. Barbara is gezien bovenstaande verhaal lastig te peilen, maar toch denk ik niet dat ze het is. Al is haar ‘voorsorteergedrag’ (er is door forummers opgemerkt dat Barbara zich voor opdrachten af en toe handig positioneert) wel opvallend.

De belangrijkste reden om voor Hind te kiezen is nog wel dat ze overal maar een beetje tussendoor glipt, eigenlijk alle opdrachten in de soep laat lopen (vanaf aflevering één al) en dat ik niet het idee heb dat ze nou zo’n slimme molspeler is dat ze zonder moeite in aflevering vier terechtkomt. Ohja, en omdat ze samen met Kim de enige is die naar réchts kijkt in het introfilmpje. Dat valt mij dan weer op. Meestal zegt dat niets trouwens, maar wellicht dit jaar wel… En twee mollen kan altijd nog. Het blijft een interessant spel.

Update: na het lezen van wat forumreacties denk ik dat Arjen toch ook nog een goede kans maakt. Er is daar onder andere opgemerkt dat op zowel de shirts van Barbara als Arjen vogels stonden; dat met de opmerking ‘iconen keren terug’ en het feit dat de hele Barbara-valt-bijna-af opdracht van tevoren bedacht zou kunnen zijn, kan een mooie hint zijn. Ook is het wel vreemd dat Arjen meewerkt aan het terugkrijgen van Barbara, terwijl hij een aflevering eerder nog roept dat het ‘ieder voor zich’ is en dat het afscheid van Tim hem niet zoveel uitmaakt. De opmerking achteraf (‘als je zit te kijken vind je het altijd dom als er mee wordt gewerkt aan het terugkrijgen van een deelnemer, maar nu doe je er toch aan mee’) vind ik een beetje flauw en is wat mij betreft bedoeld om Arjen een soort alibi te geven. Ik weet het niet. Hind of Arjen!

Wat een bizar gezicht, een Hollands pretpark midden in Japan, en meteen een geweldig decor voor de tweede aflevering van Wie is de Mol. Zoals iedere week zal ik hier op deze blog mijn verdenkingen bespreken en proberen de mol te spotten.

Om te beginnen de opdracht met de tram en de kokers die gevonden moesten worden; de opdracht leek me best ingewikkeld, dus het verbaasde mij enigszins dat het allemaal (en nog zo op het nippertje) goed kwam. Qua mollenstreken waren er een aantal vreemde acties: zo kun je vraagtekens zetten bij het ‘opgeven’ van de tweede koker door het team van Manuel en is het vreemd dat eerst niemand de laptop in de tram ziet staan en Kim er zelfs op gaat zitten (ja toch, of leek dat maar zo?). Om dit spel als Mol te saboteren, is het wat mij betreft het makkelijkst om dat te doen bij het kokers-zoeken (gewoon een koker in je eigen zak stoppen, je weet toch waar ze liggen) of door de discussie aan het einde een andere richting op te sturen; beiden zijn niet echt gelukt, dus er is niet zoveel uit op te maken. Wel trek ik de conclusie dat het vooral Erik, Arjen en Frits zijn geweest die deze opdracht hebben laten slagen.

De tweede opdracht, in het eerder genoemde pretpark, was wél voer voor discussies op de fora. De deelnemers mochten steeds met z’n tweeën naar buiten om het geld te vinden. Om dat te kunnen vinden moesten ze echter eerst op zoek naar palen met knoppen daarop, die delen van de kaart zichtbaar (en later bleek ook weer onzichtbaar) konden maken. Dat laatste is typisch iets wat de Mol weet, en de kandidaten zich pas later realiseren; een goed Mollen-alibi dus. Hind is een van de mensen die een stukje kaart laat verdwijnen, maar lijkt dit later ook weer recht te zetten. Het is waarschijnlijk dat de informatie over wie wanneer drukte niet volledig is. De Mol zou zich overigens ook gewoon snel kunnen laten afschieten (zoals Tim, maar die viel deze aflevering af) of domme, zij het heldhaftige ogende dingen kunnen doen.

Wat Frits aan het einde deed, maar hij had geen keus. Het gebeurt vaker in WIDM dat een kandidaat op het nippertje faalt en daarmee op het randje van held en saboteur balanceert; op de een of andere manier vind ik de actie van Frits in ieder geval niet verdacht. Als Frits de Mol toch is, dan zou het kunnen dat hij tot het laatst heeft gewacht (immers, grotere kans op de boel te saboteren) en toen dat niet meer nodig was gewoon heeft gewacht totdat er een Japanse ‘agent’ dicht bij de pot geld zou staan, zodat Frits geen verwijten konden worden gemaakt.

De laatste opdracht was weer zo’n lekker psychologische: een ‘trust game’ tussen twee spelers, waarbij jokers konden worden verdiend. Gek genoeg was alleen Hind alleen, omdat Manuel zo slim was om met twee anderen vriendschap te sluiten. Waarom Kim en Hind dan niet concluderen dat Manuel niet te vertrouwen is en elkaar niet kiezen, vind ik eigenlijk raar; Manuel leek zich dat wel te realiseren en koos snel voor Kim. Er viel hoe dan ook geen geld te verdienen, dus in dit soort opdrachtjes hoeft de Mol alleen een beetje te ‘freewheelen’ en liefst zo normaal mogelijk doen (of zich juist extreem Mollig gedragen, dat kan natuurlijk ook…); eigenlijk is alles goed.

Een aanwijzing die op de fora naar boven is gekomen en die me wel interessant leek is dat uit een aantal shots blijkt dat Barbara een aantal keer voor opdrachten een positie kiest; er is zelfs een filmpje waarbij ze van rechts naar links door het beeld schiet. Het is niet echt duidelijk wat precies haar voordeel is geweest door het kiezen van die positie, maar vreemd is het wel. Terugkomend op de eerste aflevering trouwens nog iets anders: volgens mede-Mollenjager Marcel was er toen één rode sleutel, en die was voor Hind.

Het lijstje dus maar weer, ter afsluiting: Frits, Erik en Arjen dalen; Sanne, Barbara en Manuel stijgen: Hind, Barbara, Sanne, Arjen, Manuel, Frits, Kim, Erik. Voor nu: Hind of Barbara!

Het kan soms raar lopen met hypes. Vorige week kende ik ze nog niet, en toen kwamen een huisgenoot, mijn broertje en het Brabants Dagblad er ineens allemaal tegelijk mee. Ik heb het over de New Kids on the Block, een serie over een stelletje ‘natnekken’ met matjes uit Maaskantje. Ieder vrijdag om 22:40 is er op Comedy Central een aflevering van een paar minuutjes te zien. Met krachtige Brabantse one-liners als ‘kèkt ‘m goan!’ en ‘verrekte mongol’ is het nu al een ware rage hier in het zuiden. Het geheel is trouwens onder andere gemaakt door de broertjes Haars, waarvan we er eentje al kennen van 6Pack en de Pulpshow. De knullige montage en vooral de openingstune (die het, in ons studentenhuis, al tot ringtone heeft geschopt) maken het helemaal af. Kijken kan op flabber.nl!

Het is weer maandag, en Amerika staat op zijn kop: na de uitgeflubberde tiet van Janet Jackson die prime-time op televisie kwam, is er nu nog iets veel pikanters opgedoken. Het blijkt namelijk dat in de intro van de Amerikaanse versie van ‘So you think you can dance’ al een paar weken een ander lichaamsdeel te zien is (en dat voor maarliefst een vierentwintigste van een seconde!). Natuurlijk zijn er dan internetters zonder leven die dat eens even tot de bodem uitzoeken…