Wie dezer dagen nog een vaste telefoonlijn heeft (en denk er maar eens over na, eigenlijk is dat helemaal niet meer nodig nu iedereen een mobieltje heeft) kent het fenomeen: telemarketeers. Op de meest onhandige momenten belt men om je te interesseren voor een nieuwe energieleverancier of een of ander abonnement. Door de vele belletjes die mensen ontvangen zijn de meesten tegenwoordig wel getrained om een telemarketing-gesprek te herkennen en ofwel de hoorn er direct op te gooien, ofwel zoveel mogelijk tijd van de telemarketeer op te maken, in de hoop dat als iedereen dat maar doet, het telemarketen economisch gezien niet meer aantrekkelijk wordt.

Dat laatste is precies wat de Britse telefoonmaatschappij Andrews & Arnold nu aan het doen is, maar dan op iets grotere schaal. De telefoonmaatschappij registreerde ruim 4 miljoen Engelse telefoonnummers (en ook allemaal in het do-not-call register van Engeland) en koppelde deze aan dezelfde voicemail, waarop een bandje wordt afgedraaid dat de beller ruim twee minuten aan de lijn zou moeten houden. Resultaat: telemarketingbedrijven zijn ineens de hele dag met hetzelfde bandje aan het bellen! Daarnaast wordt er daarmee een gigantische verzameling bewijs verzameld, immers het bellen naar nummers die in de ‘do-not-call’-lijst staan is illegaal.

Javier Guzman zal blij zijn…