August 2008

Soms komt er uit de culinaire experimenten van mij onverwacht nog iets lekkers voort. In de nieuwe serie “Aan Tafel met Tommy” (of hoe je het ook wil noemen) zal ik die recepten hier maar dumpen! Vandaag: Gnocchi Ala Tommy. Gnocchi’s zijn balletjes van aardappelmeel uit Italië. Pluspunt voor de student: ze hoeven maar 2 minuten (ja, dat lees je goed!) te koken en vullen als een gek. Het hele recept is klaar in een minuutje of 15, afhankelijk van hoeveel “extra’s” je er nog bij wil. Alle huisgenoten die dit hebben gegeten hebben het overleefd…

(more…)

Voor ik het vergeet: iedereen nogmaals bedankt voor alle felicitaties maandag!

Thuiskomen van vakantie bestaat altijd uit twee ‘fases’: de eerste is bijkomen en uitrusten (want, zoals ik eerder al opmerkte, vakantie is zwaar! ), de tweede is verder gaan waar je gebleven bent.

Voor dat laatste zit ik nu weer in Eindhoven; ik hoef niet veel moeite te doen om weer in m’n oude ritme te komen: allerlei projecten (van lustrumboek tot een reünie-website) laten weten dat ze aandacht van me willen door de enorme (>100) stapel mail die ik in de vakantie uit nieuwsgierigheid natuurlijk wél gelezen, maar niet beantwoord heb. De stapel werk is dus wel weer even schrikken, maar op de een of andere manier heb ik overal ook wel weer superveel zin in. Vakantie leert je de dingen waarderen die je normaal als vanzelfsprekend beschouwt, door ze gewoon een paar weken niet te doen. Iedereen zit vol van die energie, en dat geeft een heel aparte sfeer (maar misschien is het onzin en is de aparte sfeer, at least op de universiteit, meer te wijten aan halfzatte mensen die de intro meelopen, danwel organiseren…). Wat het ook is, er hangt iets in de lucht, er komen mooie dingen aan!

“Bruxelles 60 km, dè ligt toch vlakbij Salou, ofnie?!“; De Kassameisjes zingen het me toe als we na 4 uur bussen eindelijk Maastricht binnen rijden. Inderdaad “Wà ‘n lange kutrit” dus, aangezien we uit Utrecht vertrokken. Maar gelukkig gaat het daarna sneller, en ik kon zelfs goed slapen, ondanks de brallende bierdrinkende medepassagiers (Breezer mocht niet mee…).

De dames met wie we op vakantie zijn houden een schriftje bij met hun belevenissen; als ‘gast’ doe ik dat dan ook maar, zij het digitaal. Here goes: Blanes blijkt zo Nederlands als het maar zijn kan; gasten proberen Spaans, de ober praat in plat-Hollands terug. Het uitgaan is ook zoals we gewend zijn, zij het met Spaanse slag: overal entree en stil zijn op straat. Kroketten zijn overal verkrijgbaar en zelfs Unox tomatensoep staat gewoon in de schappen. In disco Las Vegas trad Ali B op en ook Jan Smit blijkt geen onbekende (helaas…). Niet erg authentiek dus allemaal, maar de sfeer is erg goed en tsja, deze vakantie was nou eenmaal het goedkoopst

Met nog 3.5 dag te gaan vliegt ook deze week in rap tempo voorbij. Zelfs als Beachmasters-’veteranen’ (zo genoemd vanwege onze meer dan degelijke voorbereiding) blijkt het niet mee te vallen het slopende ritme vol te houden. Tequila komt hard en de after sun kan de schade van de dag nauwelijks goedmaken. Maar wat een week. De schuimparty was ook een attractie op zich: allemaal natte mensen, zeep in je neus en vooral… een hoop gelachen! Wat is vakantie vieren toch zwaar…

Zo, even kort berichtje uit Spanje dan (enigszins beperkt doordat het hier betalen is voor internet en dat het een Spaans toetsenbord is, maarja, je moet ook niet internetten op vakantie). Het is hier ontzettend lekker weer en Blanes is inderdaad zo Hollands als we vooraf hadden bedacht. De camping is prima, de mensen, het strand en de disco ook. Met echte topartiesten als Ali B kan het feest niet meer stuk (we zijn er overigens niet naartoe geweest). Ons resten nog een paar dagen tot we zaterdag weer de ¨lange kutrit¨ naar huis gaan maken. Tegen die tijd foto´s en meer verhalen! Adios…