May 2008

Vrijdag is het dan zover: het Henny Huisfeest! Gisteren is een delegatie afgereisd naar de Macro, alwaar er maarliefst 720 flesjes (!) bier werden gekocht. Dat zijn 60 kratjes (als we er vanuit gaan dat iedereen hier ~10 mensen uitnodigt, en die niet allemaal bier drinken, komt dat neer op een kratje p/p…). Verder zijn we natuurlijk druk bezig met de aankleding en belooft het allemaal lekker ‘retro’ (want retro is weer helemaal terug!) te worden.

En dan hebben we natuurlijk ook wat research gedaan. Zo hebben we goed gekeken naar het decor van de mini playbackshow (het was nog vóór het YouTube-tijdperk, dus de filmpjes ervan beperken zich tot camera-opnames van een tv-scherm…) en wellicht gaan we ook zo’n grote garderobe-stang maken. Ohja, het blijkt dat er ook een televisie-programma “Henny’s House Party” is geweest. De tune hebben we dus ook al!

(more…)

Zo, eerst even vertellen over het historisch moment dit weekend:  Tommy voor het eerst zonder instructeur achter het stuur! Donderdag kon ik het felbegeerde roze papiertje pasje ophalen (Eindhoven stuurt daar, heel hip, gewoon een mailtje voor). Met (stil)vallen en opstaan ben ik gisteren naar de stad en vandaag van Rosmalen naar Eindhoven gekard. Optrekken in mama’s Opel Corsa gaat ófwel met een aantal keer afslaan, óf met piepende banden (ja, dat kan ik ook al ). Reden is dat die gashendel niet helemaal lekker is afgesteld en ik natuurlijk nog moet wennen. Daarnaast is het een benzine-auto, waar ik leste in een diesel. Die krengen moeten dus veel meer gas hebben bij het optrekken (maar dan wel pas als de koppeling iets omhoog is, want anders krijg je het piepende-banden-effect). Achja, dat went vast nog wel een keer. Het is wel een raar idee, de andere deur van de auto instappen en gewoon ergens naartoe gaan!

En dan wat er verder allemaal aan de hand is… omdat het zo druk is allemaal waren we min of meer gedwongen om met ons projectgroepje voor ‘datamining’ af te spreken op zondag. Verder is het morgen tijd om beleid te schrijven, maken we dinsdag onze ‘motherfucking coole thermostaat’ af voor mens-machine interactie en is er een constitutieborrel. Woensdag is het dan weer tijd voor beleid (dat rijmt!) en helaas ook weer voor human factors (waarbij we ouderen met een soort TomTom door de stad moeten laten lopen, leuk…). Donderdag kijkavond, vrijdag Henny huisfeest. Denk dat er op deze plek wel weer een mooi verhaal te lezen is volgende week!

In deze drukke periode merk je pas echt of je goed met je agenda en mails omgaat. Iedereen weet hoe vervelend het kan zijn om te wachten op antwoord van iemand of erachter te komen dat je een afspraak vergeten bent, omdat die niet in je agenda stond. Zelf gebruik ik daar al jaren Outlook voor, en ik hoor ook steeds meer dat andere mensen het ontdekken. Helaas gaat het ook vaak fout met elektronische agenda’s: mensen kennen (logisch) niet alle mogelijkheden van Outlook en daarmee valt het voordeel van een elektronische agenda vaak weg.

Daarom vandaag: Tommy’s Tips voor Outlook! Klik op ‘Lees meer’ voor de tips. Mocht je zelf nog iets leuks hebben, mail het of gooi het in het commentaar.

(more…)

En zo staat er ineens een kip in je tuin! Het verdwaalde stukje filet-to-be is kennelijk over onze poort (of wat er van over is) gesprongen of gezet. Hij is nog een beetje bang voor ons, en is naarstig op zoek naar andere kippetjes (die hij vooralsnog alleen in de spiegel kon vinden). Weet er iemand wat zo’n ding te eten moet krijgen? Hij heet overigens Henny Huiskip (dus het huisfeest van volgende week, met thema ‘Henny Huisfeest’, is eigenlijk aan hem gewijd ook!). Ben je overigens nog niet uitgenodigd voor Henny Huisfeest en wil je wel komen, schiet even een mailtje naar me toe…

MuziekMaandag. Een internetjaar duurt 3 maanden, zei men in de hoogtijdagen van de dotcom-bubbel. De website van VPRO’s 3VOOR12, waar muziekliefhebbers hun hart kunnen ophalen, is bijna bejaard: ze vierde afgelopen donderdag haar 10-jarige bestaan. En dat wordt gevierd!

VPRO’s 3VOOR12 is naar eigen zeggen de ‘redder’ van goede muziek. 3VOOR12 is het best te beschrijven als een cross-mediaal platform (buzzword-alert) dat bestaat uit een aantal radioprogramma’s op 3FM, iets met televisie en de jubilerende website dus. Het doel is om ‘goede’ muziek te promoten. Wat daar precies onder valt, mag de luisteraar zelf beslissen: 3VOOR12 zorgt in ieder geval dat er genoeg te kiezen is.

De website, die normaal al gratis muziek te luisteren aanbiedt in de zogenaamde ‘luisterpaal’, geeft ter ere van haar verjaardag als ware het Sinterklaas een kadootje weg: een gratis CD met leuke liedjes! Het overgrote deel (volgens mij zelfs alle tracks?) komt uit Nederland, maar dat mag de pret niet drukken: er staan een paar juweeltjes op. Downloaden (als zip-bestand) kan hier en als je liever losse nummertjes hebt, dan hier.

Opvallendste nummer vind ik ‘Serieus’ van de Jeugd van Tegenwoordig (ik schrijf er iets te vaak over hier geloof ik…). Zit leuk in elkaar, catchy deuntje (afgeleid van de tune van het journaal ofzo?) maar… nergens te vinden! Niet op het nieuwe album, niet op YouTube, niet met Google. Rara… De rest is ook wel tof trouwens!

GESLAAGD!!!!111222

(en bea bedankt voor het plaatje )

Na meer dan een jaar tijd, om en nabij 80 rijlessen, 6 examens en 4 instructeurs versleten te hebben, is de soap dan eindelijk voorbij. Vorig jaar maart stapte ik het eerst in de auto, bij rij-instructeur P. Een beetje door de wijk karren, nog niet te druk maken om het verkeer, want schakelen en sturen was al moeilijk genoeg. Toen bleek dat meneer P in een ander gebied les ging geven en dat ik dus een andere instructeur zou krijgen. De vakantie zat daar tussen en de nieuwe instructeur ging na drie lessen ineens carrière maken: hij werd systeembeheerder.

Toen ik daarna bij instructeur L. terecht kwam, bleek het allemaal best tegen te vallen; hoewel P. had verwacht dat ik voor de vakantie al af zou kunnen rijden, was het met het kijken nog niet zo goed gesteld. Ondanks alles besloten we toch maar een examen te plannen. Het eerste examen was achteraf gezien niet eens zo slecht: je gaat er met weinig verwachtingen naartoe en ‘ach’, de eerste keer zakken er wel meer.

De eerste keer werd een tweede, en een derde, zelfs een vierde. Steeds was het commentaar anders: eerst de snelheid, toen het kijkgedrag en nog iets over ‘gedrag op weggedeelten’. Uiteindelijk bleek het onderliggende probleem meer het vooruitkijken te zijn: ín het verkeer zitten, weten waar je bent en niet alleen wat je zelf doet, maar vooral wat de rest gaat doen.

Voor het eerste staatsexamen, examen nummer 5 alweer, waren de verwachtingen hoog gespannen. Aan alle kanten was het ‘deze keer moet het je zeker wel lukken’, en ook mijn instructeur had er wel vertrouwen in. Desondanks zijn de eisen voor het staatsexamen (sorry, ik moet BNOR zeggen) natuurlijk wel hetzelfde als het reguliere examen. Tijdens dat examen reed ik volgens mijn instructeur heel anders dan tijdens de les. Zodra je je in de auto op dingen gaat concentreren, verdeel je je aandacht niet meer over álles wat er te zien is en mis je het grootste deel.

Vandaag voelde als een loterij. Nieuwe instructeur S. had belangrijke dingen aangestipt en verbeterd, waardoor ik vooral rustiger reed en meer tijd had om te kijken. Maar net als vorige keer, het kan vriezen en dooien. Niet geheel fijn was ook dat mijn theorie-certificaat een kleine twee weken later verlopen zou zijn. Daarnaast was dit het eerste examen ‘nieuwe stijl’, een nieuw begin. Nieuwe stijl is, ondanks alle verhalen die je erover hoort, denk ik wel beter. Als de examinator de hele tijd de route moet bepalen, wordt je gewoon gestoord in je eigen denkproces.

Om half 7 uit m’n bed, ‘nu moet het gebeuren’. Het was even schrikken dat ik dezelde examinatrice had (waar het de vorige keer hard fout ging) maar het bleek alleen maar goed te zijn. Ze wist wie ik was en zei achteraf dat bepaalde dingen verbeterd waren. Desondanks ben ik nog steeds gewoon ‘onhandig’ in het verkeer, iets waar ik met veel rij-uren iets aan hoop te doen. Geen coureur dus, maar geslaagd is geslaagd!

De beste tip die ik kan geven is: zorg dat je er zélf vertrouwen in hebt. Mijn eerste examen was misschien te vroeg, en al wil je het zelf niet, zakken heeft hoe dan ook invloed op hoe je rijdt en hoe je je voelt in de auto. Maar je ziet het: zelfs als je zakt voor je staatsexamen, is er nog hoop.

Twee dagen geen blog geschreven en intussen doen zich de grootste rampen voor! Naast het feit dat half Nederland op z’n gat lag omdat het netwerk van KPN er grotendeels uit lag (waardoor je nergens meer kon pinnen, bijvoorbeeld) fikte en passant ook het gebouw van de faculteit Bouwkunde in Delft af. Het logo van de TUDelft is ineens pijnlijk toepasselijk…

Het zal je maar gebeuren: jaren heb je gewerkt aan je onderzoek, eindelijk was je afstudeerscriptie op de rails, fikt het gebouw met je maquettes en al het andere gewoon even af. De beelden van het gebouw zijn indrukwekkend: een deel is gewoon helemaal ingestort. De oorzaak van de brand is nog onduidelijk, maar er wordt al wel geroepen dat een lekkage op de 7e verdieping de oorzaak zou zijn. Er zijn twee scenario’s: de ene is dat door het wegvallen van de waterdruk een koffiezetapparaat is gaan droogkoken, een ander is dat door het water er gewoon kortsluiting in allerlei apparaten is veroorzaakt. 135 (!) brandweerlieden slaagden er niet in het gebouw te redden.

Hoe dan ook, voor de studenten en onderzoekers daar is het nogal vervelend en als student aan de TU/e kan ik me dan ook goed voorstellen wat voor ravage het geeft als een dergelijk gebouw hier af zou branden. En dan te bedenken dat de TU/e vorige week nog aankondigde te gaan bezuinigen op brandveiligheid (overigens heeft de TU/e zijn eigen brandweercorps)… De TUDelft is intussen druk zoekende naar oplossingen om het onderwijs en onderzoek toch door te kunnen laten gaan (gelukkig is het jaar bijna voorbij). Studenten Bouwkunde (of moet ik Opbouwkunde zeggen?) krijgen vanaf maandag les in tenten. Het is wel heel ironisch.