De oplettende blog-lezer zal het ongetwijfeld zijn opgevallen: dit is de 99e weblog die ik hier schrijf! Meteen een hele speciale, maar dat vertel ik zo wel. Waarom niet wachten tot de 100e? Tsja, omdat ik het idee heb dat die door iemand anders geclaimed gaat worden

Anyway, vandaag was dus ‘de grote dag’. Ik heb het nog even teruggezocht, en precies 6 jaar geleden was 30 juni de dag dat ik afscheid nam op de basisschool. De tijd is gevlogen, en het is een raar gevoel om m’n diploma ineens naast me te zien liggen. Eindelijk, dit is dus waar je zes jaar voor werkt! Nouja, eigenlijk is het maar raar. Zes jaar huiswerk maken en lessen bijwonen voor een A4′tje waarop staat dat je slim genoeg bent

De uitreiking zelf was erg leuk. Allereerst begon de rector met een toespraak, en hoewel hij het actueel probeerde te houden dwaalde hij al snel af in allerlei rare verhalen over de digitale generatie en weet ik het allemaal. Daarna werd er even stilgestaan bij de verslechterde situatie van receptionist Jaap Bax. Daarna volgde Inge, een vriendin van mij, met een speech (ze was ervoor gevraagd).  Die was voor de verandering wél leuk! Daarna las onze gymnasium-directrice alias het schreeuwende Orakel mevrouw Krijger nog een gedicht voor ter nagedachtenis van Pim, een jongen die de eindstreep helaas niet heeft kunnen halen. Daarna kwamen er diverse leraren die bepaalde leerlingen wilden bedanken; ook de ‘topscoorders’ wat betreft te laat komen werden even op het scherm gezet. Daarna lazen onze coördinatoren de leukste briefjes voor die leerlingen geschreven hadden voor bijvoorbeeld verlof.
Daarna kon het tweede gedeelte beginnen; de traditie was zo gegroeid om bij iedere leerling iets persoonlijks te bedenken. Alle mentoren stonden op een rijtje en op alfabet werd van iedereen een powerpoint-slide met foto en een gedicht, verhaaltje of opmerking getoond, die ook werd voorgelezen. Een greep uit de selectie:

• “Altijd was Karlijntje ziek, Zelfs bij een examen, bij de rest gelukkig niet.”
• “Betere reclame voor wiskunde-bijles is er niet”
• “4 jaar, voor de prijs van 2″

Uiteraard werd er bij sommige opmerkingen hard gelachen Bij mij hadden ze overigens de opmerking ‘De nieuwe Bill Gates?’ gezet Een andere mentor had een wel erg opvallende blunder begaan:

Het duurde even voordat van Perge doorhad dat de hele zaal niet om de creativiteit van zijn stukje zat te lachen, maar om de spelfout in de eerste regel

Daarna volgde het daadwerkelijk uitreiken van de diploma’s. Eerst gymnasium, en dat is nog maar weer eens een reden om het te doen. Van de rector kregen we het diploma, en daarna mochten we de hele rits leraren feliciteren die zich op het podium verzameld had. De laatste drie gaven ons achtereenvolgens een roos van de decanen, een of ander tasje met bonen en tampons en een spreukenboekje (alleen de gymnasiummers natuurlijk!).

Zo, een heel verhaal; niet zeuren dat de 99e blog niet speciaal was! Ik ga nog even fijn het jaarboek doorlezen ofzo. Ciao!