Een paar dagen geleden kwam bij de webredactie van Intermate een mailtje binnen van een oud-student. Hij had zichzelf eens gegoogled en kwam tot de ontdekking dat een van de bovenste resultaten een linkje was naar een ’smoelenboek’ van onze vereniging. Daar stonden wat gegevens over meneer, zoals zijn bijnaam, interesses; weinig schokkende dingen. Toch vond ‘ie dat hij daardoor ‘een iets minder goede indruk’ maakte; het is geen geheim dat recruiters (mensen die voor bedrijven op zoek gaan naar kandidaten voor een bepaalde functie) en interviewers (van sollicitanten) enorme fans van Google, LinkedIn en Hyves zijn om iets meer te weten te komen over kandidaten. Onze oud-student zoekt kennelijk een nieuwe baan.

Na overleg met het bestuur werd het smoelenboek offline gehaald. Hoewel ik snap dat de studievereniging liever geen gezeur heeft, vind ik dat een vreemde beslissing. Volgens mij is er sowieso niet zoiets als ‘portretrecht’ voor tekst: ik mag gewoon alles over iemand schrijven, zolang ik diegene daarmee maar niet beledig. Mensen die alle informatie op internet die niet strookt met het beeld van de ideale sollicitant (of schoonzoon/dochter natuurlijk…) laten weghalen, zijn wat mij betreft manipulatief bezig. Daarnaast vind ik het helemaal hypocriet als het nota bene iets is wat je zelf hebt geschreven. Okee, het was in die tijd niet voor de hand liggend dat dat smoelenboek ook als PDF’je op internet zou verschijnen, maar toch; als er zo’n schokkende dingen staan dan had dat sowieso nooit erin moeten komen.

Zijn recruiters dan echt zo dom dat ze alleen maar kijken naar dat soort dingen? Ik denk het niet. Het lijkt me sowieso een beetje raar om alleen op iemands internetverleden af te gaan. Hoe dan ook, de belangrijkste conclusie is dus dat je gewoon moet opletten wat je allemaal op het net slingert. Dankzij uitvindingen als Google (cache) zijn uitspraken waar je het tegenwoordig misschien niet meer zo mee eens bent, nog jarenlang terug te vinden. En als niemand leert nuanceren en relativeren, kan dergelijke informatie makkelijk ‘verkeerd vallen’. Dat is dan overigens niet de verantwoordelijkheid van de website waar die informatie op staat (eigen schuld, dikke bult hoor). Gezien mijn toekomstige carrière zou ik dus ook goed op moeten letten wat ik hier op deze site allemaal schrijf (al heb ik natuurlijk altijd de mogelijkheid om de hele site offline te halen), maar eigenlijk vind ik dat ik daar uit principe niet aan mee moet doen. Wat ik niet wil dat je weet, staat ook niet op internet. Google me maar. Ik zie de comments van recruiters over een paar jaar hieronder wel tegemoet…