June 2008

Zo, vandaag de shirts voor Blanes 2008 laten drukken. Mocht je er naartoe gaan en vier mensen in lichtgele shirts met onderstaande opdruk rond zien lopen, dan zijn wij het…

Gisteren was het dan zover: ook mijn broertje is vanaf nu in het bezit van een VWO (wat zeg ik, Gymnasium!)-diploma. De diploma-uitreiking vond gisteren plaats op wat ook míjn vorige school is. Belangrijkste conclusie: tijd vliegt, als je het leuk hebt!

Twee jaar geleden stond ik nog op dezelfde plek; vanaf september ben ik alweer derdejaars student! Bij binnenkomst gisteren werd ik begroet door een aantal leraren; ik had in die zes jaar daar kennelijk toch een redelijke (positieve overigens) bekendheid opgebouwd. En toch is dat wel iets wat ik zeker mis; de leraren die je kende, sommige die een karikatuur van zichzelf waren en weer andere die je toen écht niet mocht, maar nu wel ‘cool’ vind. Tuurlijk, die heb je op de universiteit ook, maar dat soort leraren heb je niet zes jaar lang voor hetzelfde vak (Grieks bijvoorbeeld).

Zoals Linda, wiens zusje ook een diploma kreeg uitgereikt, gisteren al zei; het is een raar idee dat broertjes en zusjes óók oud worden. Dat is het voordeel van ‘de oudste zijn thuis’: je doet alles voor het eerst. Desondanks is er wel een soort verschil tussen ons jaar en dat van mijn broertje. Ik had het idee dat de groep bij ons nóg iets hechter was. Daarnaast werd er op de diploma-uitreiking toen veel meer aandacht geschonken aan het gymnasium en leerlingen met speciale prestaties (waar ik er één van was) en was de toespraak (bedankt Inge!) ook een stukje beter dan die van dit jaar.

Achja, achteraf lijkt alles beter; dat blijkt te liggen aan het feit dat we positieve dingen onthouden en negatieve dingen vergeten. Dat is ook een van de adviezen die Baz Luhrmann geeft in zijn beroemd geworden speech “Everybody’s Free (to wear sunscreen)”, een speech gericht op graduates ergens in Amerika.

Als het aan Eef ligt, zie ik er over tachtig jaar ongeveer zo uit… klik op Sarkozy om de make-over te starten (let op, kan even duren voordat ‘ie geladen is)!

Het is al twee weken ‘bijna vakantie’; éigenlijk zit ik middenin een tentamenweek, maar omdat ik maar twee vakken hoef te maken, zit daar nogal wat tijd tussen. Het betekent ook dat er met mij nog eens een paar honderd studenten ‘niks’ zitten te doen. Maar is dat dan erg?

Ik vraag me af wat er zou gebeuren als de universiteit ineens besluit om meer van dit soort weken te maken. Werknemers bij Google mogen bijvoorbeeld 10% van hun tijd besteden aan een hobby-project (dat wel op een of andere manier nuttig voor Google moet zijn). Daar zijn al een aantal mooie producten uit voortgekomen. Waarom doen universiteiten dat niet? Laat studenten in 10% van hun college-tijd (dat is niet zoveel, zeker als je bedenkt dat tentamenweken over een jaar gezien bij ons al gauw 25% van de tijd in beslag nemen…) zelf een project bedenken en uitvoeren met de middelen van de universiteit (uiteraard wel onder begeleiding) en ik weet bijna zeker dat daar een hele hoop mooie, creatieve dingen uit komen. Laat ik een voorbeeld geven: voor een project in de afgelopen periode moesten we een onderzoek doen naar het gebruik van voetgangers-navigatiesystemen bij ouderen. Het onderzoek was vrij precies vastgelegd en ook al een paar keer door anderen uitgevoerd. Leren onderzoeken is goed, maar waarom kan dat niet met iets dat studenten zélf bedenken? Het punt dat ik wil maken, is dat de universiteit op dit moment (in mijn ogen) niet echt haar best doet om studenten te prikkelen om creatief te zijn, nieuwe dingen te bedenken.

Helaas lijkt het doel van de regering te zijn om te zorgen dat studenten maar zo snel mogelijk klaar zijn, en dus wordt het opleidingsprogramma zoveel mogelijk aan banden en regels gelegd. Studeren kost de overheid namelijk een hoop geld en dat geld kunnen ze heel goed gebruiken voor euh… andere dingen (zoals de OV-chipkaart, wat een onzin). Opleidingen proberen op hun beurt zoveel mogelijk studenten binnen te halen en ‘af te werken’, hoe meer hoe beter. Ruimte voor individuele projecten en creativiteit is er daardoor nauwelijks. Opleidingen zijn te ‘gestuurd’ en studenten studeren niet, maar ronden vakken zo snel mogelijk af met een vijf-en-een-half om maar binnen de tijd klaar te zijn en te gaan werken.

Eigenlijk is het hele concept verkeerd! Wat is er mis met ‘eeuwige studenten’? Waarom gaan we eerst studeren, om vervolgens te besluiten dat we genoeg hebben geleerd en de rest van ons leven werken? Als we als ‘innovatie-land’ iets willen presteren, dan is het juist belangrijk dat iedereen zich blijft ontwikkelen, en ook de ruimte krijgt om dat zélf te doen. Balkenende mag zich dan afvragen waarom we zo’n zesjesmentaliteit hebben hier, ik denk dat ik het antwoord gevonden heb.

Uw aandacht voor het volgende: vandaag is de nieuwe versie van Firefox uitgebracht. Firefox is een gratis browser, net zo’n ding als Internet Explorer dus. Het verschil is dat ‘ie veel sneller en (belangrijker) veel veiliger is. Vaak komen virussen de computer binnen via Internet Explorer; Firefox is in dat opzicht een stuk veiliger. Zorg dus dat je ‘em snel installeert De downloadlink vind je op getfirefox.com.

Voor de techies, wat is er allemaal nieuw? Allereerst de ‘AwesomeBar’: als je een paar dagen terug op een pagina bent geweest over bijvoorbeeld ‘tommy’, maar je weet de link niet meer precies, dan kun je nu gewoon ‘tommy’ typen en dan zoekt Firefox in z’n geschiedenis welke pagina dat woord bevatte. Op een gegeven moment raak je daar zo aan gewend dat je voor al je sites afkortingen gaat gebruiken. Verder is de beveiliging wat opgeschroefd, is ‘ie sneller geworden en gebruikt ‘ie ook minder geheugen en zijn er wat nieuwe technologieën toegevoegd (waar je voorlopig niets aan hebt, want Internet Explorer ondersteunt dat toch niet). Bookmarks maak je tegenwoordig heel snel door op het ’sterretje’ te drukken bovenaan en wie geen zin heeft om ze te sorteren, zoals ik, wordt ook geholpen: je kunt bookmarks voorzien van een ‘tag’, dus je hoeft ze niet meer naar allerlei mappen te slepen. Handig!

Wat een weekend was het weer. De drie feestjes waar ik het in de vorige post over had, zijn alledrie, min of meer letterlijk, geslaagd! Vandaag tijd voor de details en foto’s, die ik eigenlijk zaterdag al had willen posten…

Waar ik eerder nog voor gek werd uitgemaakt als ik zei dat Nederland de volgende ronde wel zou halen, is dat nu de realiteit: de wedstrijd van vrijdag was spannend, en niemand had verwacht dat 4-1 de eindstand zou worden. Op die avond draaide ik samen met vriend Joost op het brugklasfeest van mijn vorige school. Natuurlijk hing er een groot scherm, en bij iedere goal ging de hele zaal compleet uit z’n dak. Makkelijk scoren voor ons dus! De feestnummers werden weer fijn meegezongen; we draaien al 5 jaar ongeveer dezelfde muziek, het is een gouden formule.

Dan het andere geslaagde feestje, van mijn even zo geslaagde broertje. Zaterdagmiddag kwam de hele familie en allerlei vrienden en kennissen taart eten. Het weer was niet zo goed, maar ook weer niet zo slecht dat de door mijn vader gehuurde terrasverwarmers niet nodig bleken. ’s Avonds was het feest voor ‘de jeugd’, waarbij gelukkig niemand in de vijver is gevallen en er zich ook niemand op de trampoline heeft verwond.

Derde tenslotte is mijn nieuwe speelgoed. De iPod Touch is écht een geweldig apparaat! Niet alleen is de bediening geweldig (alles met je vingers), ook is het echt een sociaal apparaat; foto’s laten zien, in de iTunes Store samen zoeken naar muziek, stuk voor stuk mooie functies. Natuurlijk heb ik ‘em ook al ge-jailbreakt zodat er allerlei software op kan worden gezet. Mijn iPod is intussen voorzien van een piano (welk liedje speel ik?), een gitaar, MSN, Teletekst-browser, VNC en talloze spelletjes (ja, je kunt er Mario op spelen!).

Vandaag is het al een klein feestje (mijn broertje is geslaagd voor zijn VWO-diploma; Eric gefeliciteerd!) en morgen is het zelfs driedubbel feest: eerst komt de postbode langs met mijn nieuwe speelgoed, daarna is het weer tijd voor een brugklasfeest (inderdaad, de laatste) en tegelijkertijd speelt het Nederlands elftal ook nog eens tegen Frankrijk!

Om bij het eerste te beginnen: het bleek de afgelopen maanden dat mijn iPod dringend aan vervanging toe was. Hij deed het soms nog wel, maar de harde schijf hield er om de haverklap mee op en de batterij gaat ook niet meer zo gek lang mee. Hij is ook al vier jaar oud, dus ik vond het wel tijd voor een nieuwe. Vanwege de gadget-factor en de functionaliteit is het een iPod Touch geworden: je kunt er mee internetten (WiFi), mailen, kalender op bijhouden, mario op spelen, muziek luisteren en film kijken. Eigenlijk is het gewoon een iPhone zonder belfunctie. Omdat ik anders wel wat drastisch achteruit zou gaan qua opslagcapaciteit, is het de 32GB-versie geworden. iPod Touch’es zie je sowieso niet zoveel, en de 32GB-versie is al helemaal een zeldzaamheid… maar dat was mijn oude iPod toendertijd ook.

Tweede is het brugklasfeest; al een paar jaar draai ik samen met een vriend twee keer per jaar op onze oude school op een feest voor brugklassers. Draaien is altijd wel leuk (we trekken altijd de hele trukendoos qua licht en geluid open), hoewel we nu wel een beetje over onze doelgroep heen aan het groeien zijn. Daarom wordt dit ook de laatste keer, maar dat neemt niet weg dat we er nog wel onze best voor gaan doen! Natuurlijk hebben we weer een vette opening en de ‘laser’-beamers’ waar we (op school althans) beroemd mee zijn geworden.

Een van die beamers zal trouwens de wedstrijd Nederland – Frankrijk gaan projecteren. Benieuwd hoe die combinatie wordt, een feestje, draaien en tegelijkertijd voetbal kijken. Op de goede momenten moeten we dan Jack van Gelder op de stereo zetten, weet niet of dat zo makkelijk gaat worden Hoop dat we winnen; ik heb Frankrijk tegen Roemenië in actie gezien en ik vond ze nou niet bepaald goed (voor wat een ’sterrenteam’ zou moeten zijn). Het samenspel dat Nederland liet zien in de wedstrijd tegen Italië zag er goed uit (maar de Italianen speelden ook gewoon slecht). Mijn ‘voorspelling’ dat Nederland de volgende ronde zou halen, werd van tevoren niet reeël geacht, maar bleek achteraf niet eens zo gek. We gaan het zien!

Morgen waarschijnlijk geen FotoVrijdag, maar zaterdag zal ik je voorzien van alle foto’s en een uitgebreide review van m’n nieuwste speeltje