February 2008

Men neme: de toeter uit de vorige post, 6 huisgenoten, een paar flessen wijn en heel erg veel karaokefilmpjes op YouTube. Wat krijg je dan?

Gisteren was het afscheidsfeestje voor huisgenote Petra, die gaat verhuizen naar Utrecht. Huisgenoot Castor had zijn toeter, gevonden op de stort, inmiddels verbeterd met een microfoon en demonstreerde ‘em met de nodige toeters en NS-omroepberichten. Met wat handigheid van Wouter werd het systeem uitgebreid met een lange kabel. Toen, zoals min of meer traditie, werd begonnen met karaoke’en, en de helft van het huis nog boven zat te werken, bleek het systeem een uitkomst: nu konden ze ook daar genieten van het optreden beneden! Snel werd de volgende toepassing bedacht, creatief als we zijn: die speaker kan ook best op de straat! Dus, bewoners van de Boschdijk, als u drie jongens heel vals ‘Bohemian Rhapsody’ heeft horen zingen, dat waren wij…

Op dit moment is het StuKaFest bezig in Eindhoven. Dit festival, dat in allerlei studentensteden plaatsvindt, bestaat uit een aantal optredens in studentenkamers. In drie rondes kun je dan langs al die huizen gaan en met weinig mensen genieten van de muziek. Natuurlijk moet de enige metalcore band in het programma juist bij ónze buren optreden…

Maar dat gaat natuurlijk niet zomaar. Een huisgenoot heeft de oplossing gevonden, op de schroothoop…

Het is weer maandag! En wat een dolle zotte bende gaat het deze week weer worden: een hoop colleges, twee vergaderingen, een tripje naar de hoofdstad, een sprookjesborrel (iemand had bedacht dat ik als grootmoeder moest komen?), terug naar het SJL en nog veel meer. Wel hele leuke dingen dus allemaal, en wie weet is het ook nog ‘blog-worthy’ (nouja, zelfs als het niet ‘blog-worthy’ is komt het hier wel terecht, zie de vorige fotovrijdag…). We gaan het zien!

Nu dan eerst, omdat het maandag is, wat muziek. Of het toeval is weet ik niet, maar de afgelopen dagen heb ik heel vaak ‘Crazy’ van Gnarls Barkley gehoord. Dat nummer kwam twee jaar geleden uit, en ik was er meteen verliefd op. Des te mooier is het dat de heren binnenkort (8 april) een nieuwe CD uit gaan brengen! Het eerste liedje daarvan is al te horen op de Nederlandsche radio, zij het nog niet zo vaak als de gekke voorganger. ‘Run‘ heet het riedeltje. Luister maar eens!

Verder ben ik nog steeds in dubio over de opvolger van mijn trouwe iPod, die vervelende ouderdoms-kwalen begint te vertonen. Omdat ik stiekem ook weer aan de PDA wil neig ik nu wel erg naar een iPod Touch. Helaas ligt de grens van het betaalbare al bij 16GB… Maargoed, zelfs met de huidige 40GB past m’n muziekcollectie er niet in z’n geheel op. Nog even over nadenken dus!

Moet ik trouwens nog iets schrijven over de Mol? In de aflevering van donderdag werd veel geld verdiend, de Mol deed dus niet erg z’n best. De beste informatie lijkt niet uit de aflevering, maar via internet te komen; slimme bezoekers van wieisdemol.nl zouden hebben ontdekt dat voor Edo geen ‘grijs’ plaatje bestaat, waarmee hij dus de Mol zou zijn. Lijkt me vrij onwaarschijnlijk, want waarom zou de AVRO zelfs zijn webmasters vertellen wie de mol is? Minder mensen die het weten is altijd beter, lijkt me. Daarnaast kan het ook betekenen dat Edo het spel wint.

Nou, dat was het weer voor vandaag; ik ga zometeen lekker dataminen. Om geheel in WIDM-termen te blijven, hier nog een muzikale cryptische hint waar je verder helemaal niets aan hebt: 24Seven – Keep on Trying…

Aan het begin van de week (of was dat het begin van vorige week? shit gaat snel…) had ik beloofd dat ik weer eens de items zou gaan bijhouden Nou, het is me niet helemaal gelukt (het min-of-meer vaste artikel over ‘Wie is de Mol’ moet nog komen, al valt er natuurlijk niet zoveel meer over te zeggen!) maar toch hier een FotoVrijdag. Niet zonder reden, want ik heb wel wat plaatjes te showen…

Zaterdag: mid-winter-barbeknoei (voorspeld -4 graden) Zondag: een dag om te vergeten Maandag: Ouderwets college volgen Dinsdag: bedrijven lastig vallen en geld lospeuteren; naar de film (zie mijn recensie) Woensdag: de webmaster uithangen, geklets over beleid en een feestje missen Donderdag: rijles (ja, echt!), op de koffie in Rosmalen, een zeer gezellige borrel (zie de foto’s!), mensen die niet meer weten wat een portemonnee is en hoe een jas aan moet; Vrijdag: college van de Belg over slechte toetsenborden en ‘teipen’, praatje over het nieuwe bestuur van Intermate, nóg een vergadering, en dan… weekend!

Time flies when you’re having fun, en dus even goed als je op kamers woont. Soms vergeet ik hier gewoon te schrijven! Schandalig natuurlijk. Maar vandaag een echte filmrecensie! “Niet alles is liefde” is de ’slogan’, met een knipoog naar de welbekende andere Nederlandse kaskraker, van de film waarin Theo Maassen een ontsnapte TBS’er speelt. Gisteren zat ik voor het eerst sinds maanden in de bios om ‘em te kijken.

Vantevoren hadden we bedacht dat Theo Maassen waarschijnlijk geen goede acteur zou zijn, omdat we ‘em al te goed kennen; de cabaretier-kant schijnt, in de eerste paar minuten van de film, dan ook zeker nog door het personage ‘Johan’ heen. Maar na een tijdje raak je daaraan gewend en blijkt dat Theo prima geschikt is voor de rol van TBS’er, met zowel een ‘goede’ kant als een (zacht uitgedrukt) slechte kant. Het verhaal is min of meer dat Johan op gewelddadige wijze ontsnapt uit een TBS-kliniek, waar hij tot ‘longstay’ was veroordeeld, omdat hij de waarheid van zijn daden in het verleden niet wil bekennen. Gedurende de hele film lijkt het ook alsof Johan zelf ook in die leugens gelooft. Maargoed, zonder teveel van het verhaal te verklappen wordt het moeilijk om dat uit te leggen

Onderweg gijzelt hij een meisje, Tessa, met wie hij een vreemde relatie opbouwt: Johan blijft haar gijzelen, maar hij is ook aardig voor haar. Dit leidt dan vaak tot bizarre gesprekken (“Welke auto zullen we jatten? Kies maar!”) maar het blijft continu spannend of Johan niet terugschiet in zijn TBS-gedrag en Tessa misschien wel wat aandoet. Wie wil weten of dat wel of niet gebeurt, moet de film maar kijken; het blijft tot het einde toe spannend.

De film is erg modern, met her en der korte stukjes eruitgeknipt, zodat je fantasie wordt geprikkeld. Verder wordt je op een mooie manier duidelijk gemaakt wat TBS’ers nou eigenlijk voor mensen kunnen zijn. Daarnaast zet het je aan het denken: wat doe ik als ik gekidnapped zou worden? Niet voor niks kreeg de film goede recensies, en ik ben geen uitzondering: kijken die film!

De afgelopen tijd heb ik de vaste items op deze blog een beetje verwaarloosd; maar goed nieuws: ik ga weer een poging doen het beter bij te houden! In ieder geval de MuziekMaandag en FotoVrijdag dus. Of, als ik de snowboardfilmpjes op tijd binnenkrijg, een VideoVrijdag. Maar hier dus de leuke liedjes!

•  Adele – Chasing Pavements is al erg bekend en wordt op de radio veel gedraaid. Je zou Adele qua stem misschien kunnen vergelijken met Amy Whinehouse, maar daar houdt de vergelijking ook wel op. Maar wel een leuk liedje!
• Scouting for Girls – Elvis isn’t Dead is een catchy pop-liedje, voor wie ook al zo vrolijk werd van Morningwood met N’th Degree en die nieuwe van de Manic Streat Preachers. Deuntje blijft gevaarlijk lang hangen, nu hopen dat het nog iets bekender wordt.
• Maroon 5 – Won’t Go Home Without You is al een tijdje uit, ik kwam bij het horen dan ook tot de conclusie dat ik een heel end achterliep. Maargoed, zeker nog het vermelden waard hier dacht ik zo. En hoor ik daar een deuntje van The Police?
• R.E.M. – Supernatural Superserious was een grote verrassing; R.E.M. maakte al een tijdje geen muziek meer, en als zo’n band dan weer begint is het maar net even afwachten wat er uit gaat komen. In dit geval dus een typische R.E.M-song met bijbehorende sound. Ik ben benieuwd naar de rest van de CD!
• Air Traffic – Just Abuse Me is zo’n liedje dat normaal niet opvalt als je het hoort, maar wel erg leuk is! Air Traffic ken je van ‘Never Even Told Me Your Name’.
• Ian Carey & Michelle Shellers – Keep On Rising is een nieuwe versie van het liedje van de Soul Providers, maar dan natuurlijk 2008-proof. Met de lente in opkomst een leuk liedje om mee in de zon te zitten, zolang het kan natuurlijk.
• Sia – The Girl You Lost To Cocaine bestaat zowel in een ‘gewone’ als een dance-versie (van Stonebridge of Sander van Doorn). Wie Sia is, ik heb géén idee, maar het liedje is leuk! Amy Whinehouse zou ook deze mooi kunnen zingen…

Verdere aanraders: Dirty South – Let It Go (lekkere trancy dance of hoe je het ook noemt), Bodyrox – What Planet You On (even wennen maar daarna net zo goed als z’n voorganger Yeah Yeah!) en de hele CD van Voicst. Genieten maar!

Tsja, door ‘omstandigheden’ (nouja… ) kon ik deze week de Mol niet live kijken; vanmiddag heb ik daarom de aflevering maar eens gecheckt. Sinds Joris vorige week uit het spel verdween, is voor mij de boel in ieder geval duidelijker geworden. Met nog maar vier mensen in het spel wordt het nu toch écht spannend.

Deze aflevering moest Dunya het spel verlaten. Ik heb haar nooit echt ervan verdacht de mol te zijn, en als ze het was, dan zou ze door de programma-makers wel erg op de achtergrond zijn geplaatst. Waar ik me veel meer over verbaas, is dat Dennis er nog steeds in zit! Van Regina en Patrick hebben we intussen gezien dat ze bijna alles doen om in het spel te blijven: vrijstellingen kopen, topito’s stelen. Edo heeft niet echt noemenswaardige molacties gehad in mijn ogen. Zou het dan toch Dennis zijn?

In deze aflevering zaten lastig te mollen opdrachten; bij de eerste opdracht viel er in beide groepen geld te verdienen, en de Mol kan natuurlijk maar in één groep tegelijk zitten. De tweede optie is voor de Mol aantrekkelijker, want de kans dat het daar misgaat is veel groter als je het goed opzet (door de poppen bijvoorbeeld volgens een of ander vaag patroon op te hangen, zoals Dennis deed). Bij de tweede opdracht zat Regina natuurlijk in de ideale positie om te mollen, en de Mol zou zomaar geld op kunnen pakken in de eerste ronde, want of het geld daarna écht binnen was, hing natuurlijk af van de tweede ronde.

Ik ben heel, heel erg benieuwd of ik de Mol dit jaar vanaf aflevering 1 goed heb geïdentificeerd. De kans dat het klopt wordt met de week groter, maar de kans dat ‘ie eruitvliegt ook. Volgende week weten we wie de drie finalisten zijn. Misschien heeft de Mol wel een hele fijne verjaardag…