September 2007

De week samengevat zodat je er lekker snel overheen kunt lezen en plaatjes kunt kijken!

Maandag: net als de afgelopen weken qua colleges een maandag om bij te zitten en vooral te luisteren. In de pauze besloten niet mee te gaan met de Double Pi op wintersport, omdat dat niet lukt met m’n andere wintersport (wat een luxeprobleem!); ’s Avonds nog wat geprutst met de nieuwe Intermate-website.

Dinsdag:  Uitslapen en daarna lachen om de Pool die computersystemen geeft en aan Informatica-eerstejaars ging uitleggen hoe je cirkeltjes kunt tekenen. Daarna computernetwerken en lekker naar huis.

Woensdag: Een drukke dag; om 8:45 is het weer tijd voor Ethiek (waarin we een video gezien hebben van een Eindhovens bedrijf dat voor zijn medische uitvinding patiënten uit India had gebruikt als proefpersoon zonder hun medeweten…). Vervolgens terug naar Den Bosch voor een rijles en daarna weer vliegensvlug naar Eindhoven (lang leve de OV-kaart) om de AV van Intermate bij te wonen en pizza te eten. De pizza’s van Alladin waren laat, en ik moest me haasten richting de kijkavond aan de Bondstraat. Helaas is dat ‘em niet geworden (niet zoveel concurrentie maar er zaten allemaal mensen van de Fontys, drie/vier jaar ouder dan ik, en die kozen uiteraard de oudere, Accountancy-studerende concurrent…).

Donderdag: ouderwets logica en verzamelingenleercollege, wetenschapsfilosofie (“en zo heb ik nog 1001 voorbeelden, namelijk…”) en borrelen (en waarom gaat iedereen naar het faculteits-’feest’?).

Vrijdag: Lekker schakeltechniek skippen (heerlijk, niet-verplichte practica) en Amsterdam! Nog geen verhalen, ik praat je morgen bij…

Update: De beloofde verhalen uit Amsterdam: vrijdagmiddag met Cecile naar Amsterdam getreind, daar opgehaald door Joost en als een tourist door onze hoofdstad gelopen en terrasje gepikt; vervolgens boodschappen gedaan, Nat gehaald en gegeten; met de nachtbus naar A’dam en daar naar een of andere vage kroeg naast het Cooldown Café (Heeeey Baby! Oeh Ah…). Met de nachtbus terug en lekker slapen.

En hoeveel is 850*77,1 ookalweer?  65535. Probeer zelf maar wat Excel er van maakt… (geen photoshop dit dus!)

Deze blog heeft een MuziekMaandag, deze blog heeft een ‘Sample Wednesday’.  Iedere woensdag pakken ze een bepaalde artiest en gaan ze op zoek naar nummers waarvan die artiest ‘gesampled’ heeft. En dat leidt af en toe tot mooie ontdekkingen! Neem The Prodigy’s Smack My Bitch Up. Het deuntje waarmee deze hit begint is gejat van Randy Weston’s In Memory Of. Een ander stukje uit het liedje herken je vast wel hierin. En dan Daft Punk: iedereen die dacht dat ze geniaal waren, helaas; het deuntje van Harder, Better, Faster, Stronger komt eigenlijk van Edwin Birdsong’s Cola Bottle Baby!  Ook het overbekende ‘One More Time‘ zit vol met samples; een deejay heeft op YouTube de intro nagemaakt uit de originele samples.  En hier nog meer…

Trouwens, voor de MuziekMaandag kies ik voortaan ook een liedje passend bij afgelopen week. Deze keer is dat Fatboy Slim – I See You Baby (Groove Armada Remix).

Daar gaan we weer, de week in foto’s en een hoop onsamenhangende woorden

Maandag: Alweer zo lang geleden dat ik in m’n agenda moet kijken om te zien wat er toen was. College, college oh… en college.

Dinsdag: Eerst fijn gekletst over Moore-machines bij Computersystemen, daarna gekeken naar een fijne wintersportbestemming voor januari 2008, even gaan kijken bij het volgende college maar tot de ontdekking gekomen dat dat niet zo interessant was; naar de winkel geweest, hippe huge telefoons gemaakt voor het ACcessorize AC-feest van die avond; gegeten, ook nog een beetje OGO gedaan, jeugd-sentiment met Aqua en Milk Inc., naar het feestje gegaan, scheikundigen uitgeschreeuwd en te horen gekregen dat we punicadrinkende mensen zijn die op ponykamp gaan (weer eens wat anders dan ‘TEMA is kut!’ ), uiteindelijk moe in bed.

Woendag: Een typisch “is het al zo laat”-moment bij het wakkerworden; toch maar besloten naar college te gaan, ondanks hoog saaiheids-gehalte (wetenschapsfilosofie…); met droge bek geluisterd en meteen weer weggegaan. Adapter van laptop in de trein laten liggen in al m’n sufheid; opsporingsverzoek ingediend bij de NS. Nog meer koffie gedronken en toen een rijles gehad. Niemand aangereden… en verder eigenlijk niks gedaan.

Donderdag: het hele TU-terrein afgefietst om een adapter ergens te lenen; uiteindelijk bleek ene systeembeheerder Kees (typische naam ) er ‘nog wel ergens eentje te hebben’. Yes, ik kan weer MSN’en in het weekend. Uiteraard werd er ook nog gestudeerd vandaag, met aansluitend de Berlijn-borrel, alwaar de Deutsche muziek als die van Rex Gildo en (ik verbaasde me ook) de Duitse versie van Jan Smit’s “Als de morgen is gekomen” (moet ik me schamen als ik de tekst van de Nederlandse versie ken?); na de borrel gegeten bij de Oriental (donderdag pizzadag) en uiteindelijk om 1 uur in bed.

Vrijdag: Band plakken, band erafhalen omdat ik het gaatje niet gevonden krijg, bleek een staalsplinter ter grootte van een nietje in m’n buitenband te zitten (inderdaad, dat stond in de Cursor) . Dan nog even Sjakkeltechniek met de Pool en dan snel naar huis. Zusje opgehaald van school, ze zat een week in Polen; TV gehangen.

Op verzoek van Elke…

Mooi kut: waarschijnlijk heb ik vandaag de adapter van m’n laptop in de trein laten liggen. Aangezien ik dat kreng vrijwel dagelijks nodig heb wordt dat dus lastig; zeker aangezien het centrale ‘bureau gevonden voorwerpen’ van de NS al aangeeft dat ik ‘binnen drie weken’ een antwoord kan krijgen als ik bel of ze iets gevonden hebben… Een nieuwe kost overigens maarliefst €60; maarja, ik moet wel kunnen werken in die tijd (Ik typ dit vanaf m’n oude laptop, hoewel ik van alles een backup heb kan ik nu natuurlijk niet makkelijk bij al m’n programma’s…). De enige hoop is dat ze hem op station Eindhoven of Den Bosch gevonden hebben, maar die kans is vrij klein.

Dus… heb jij in de trein naar Schiphol van 19 september rond 11 uur een adapter zien gevonden (zie het plaatje rechts)?  Neem even contact op!

Het jumpen is alweer op z’n retour. Volkomen terecht! Want, echt dansen is het niet, zoals de naam het eigenlijk al zegt. Waar de benen vooral het werk doen bij jumpen, worden de armen nauwelijks gebruikt. De Franse groep ‘Yelle’ denkt de opvolger van Jumpstyle te hebben gevonden. Hoe het heet, geen idee; ik houd het voorlopig op Armenzwaaien…