De afgelopen week heb ik jullie lekker gemaakt met live-beelden uit het altijd zonnige en besneeuwde Hinterglemm. Op de 8 camera’s die er van het dorp zijn kun je goed zien wat voor weer het is en, als je nog van plan bent te gaan, checken of het wel de moeite is. Kijk je iets beter dan kun je zelfs zien of de terrasjes druk zijn en of er een rij staat bij de skilift. Handig voor de wintersporters onder ons en best geinig als reclame voor je skigebied. Sinds de uitvinding van de webcam (de eerste stond gericht op een koffiezet-apparaat, programmeurs zijn kennelijk te lui om er even naartoe te lopen om te checken of de koffie klaar is ) duiken er op de meest gekke plaatsen webcams en camera’s op.

U wordt dus gefilmd. Nou had ik bijna in de paal van de webcam op de piste moeten klimmen om te zorgen dat je me zou hebben herkend op het plaatje, maar toch. In London hangt op iedere hoek van de straat een camera; de beelden worden ongetwijfeld een tijdje bewaard en du moment dat er iets aan de hand is weten ze wat je deed. Het station in Den Bosch is sindskort ook voorzien van een stapel camera’s waar ze in Hilversum u tegen zeggen. Vandaag lees ik dat Nederland gaat meedoen met de ‘bewaarplicht’ die de Europese Unie bedacht heeft om bij te houden met wie je e-mailt en welke sites je bezoekt. En, zo staat er, doet de Nederlandse regering daar graag een schepje bovenop: je gegevens worden niet minimaal 6 maanden (zoals voorgeschreven) maar 18 (achttien!) maanden bewaard. Want het verschil tussen 6 en 18 maanden ‘kost niet zoveel extra’. Kom op, dat doen ze in Amerika zelfs niet!

Het wordt nog beter: ook de telecom-providers gaan meedoen aan de bewaarplicht. En Nederland vindt het nodig dat niet alleen gesprekken, maar ook de locatie van jouw en mijn telefoon ten tijde van een gesprek wordt opgeslagen. Wat willen ze met die gegevens doen? Okee, als ik ontvoerd zou worden is het wel fijn dat ze kunnen zien waar ik ben. Maar verder? De mogelijkheden zijn er: bij een verkrachting is het een kwestie van checken wie er in de buurt was en voilá, daar zijn je verdachten. Telefoon gejat? Bewijs het maar.

Ook zonder telefoon bij je te hebben kun je getraceerd worden. Albert Heijn houdt precies bij wat je koopt via je Air Miles pasje. De PIN-pas: al je betalingen worden verwerkt door Equens in Nederland. Betaal je aan het buitenland, dan loopt het via SWIFT, en die waren afgelopen jaar nog in het nieuws omdat ze ’stiekem’ alle transactie-gegevens aan de VS beschikbaar hadden gemaakt. Om terroristen te bestrijden. Wát willen ze precies terugvinden in die transacties? Ik zie het al voor me: “Wilt u deze springstof contant afrekenen of pinnen? Tasje erbij?” “Neuh, het gaat zo wel mee…”
Ik kan me niet voorstellen dat het hier veiliger wordt als we continu in de gaten worden gehouden. Echte terroristen zijn slim genoeg om geen mobiel mee te nemen en om hun e-mail anoniem en gecodeerd (dat kan!) te versturen. De techniek om je overal te volgen is er en straks met de OV-chipkaart en paspoorten-met-chip wordt het allemaal nóg gemakkelijker. Ik heb niets te verbergen, maar ik hoef ook niet alles te laten zien aan de wereld. Dat doe ik wel als ik dat nodig vindt, hier op deze weblog bijvoorbeeld.